پسته بخور!


                                              پالایش‌شده از چت با سارا الف در ۸ شهریور ۸۹

                                         پالایش‌شده از چت سیوشده‌ام با نیما میراحدی در ۲۸ مرداد ۸۹

چت‌هاى من!
اى عريانگاه‏ من!
اى آيينه‏ى تمام قد من!
اى دربردارنده‏ى فرورفتگي‌ها و برجستگي‌هاى روحم!
اى‏ راويان درونى‏ترين احساساتم!
هركجا هستيد، خدايتان به سلامت دارد! (۲)
از پس‏ اينهمه سال كه بار خليفه‏اللهى را بر دوش كره‏ى خاك، فرادوش مى‏كشم، چقدر صادق بودم و چه ميزان بازيگر فريبكار و غش‏ورز در كار خويش و خلق؟
در ميان‏ راه‏بندان آمال و اميالم، هيچ آيا مجال يافتم خودم باشم و خودم؟ فقط سر و گردنم از لباس بيرون بود و دستانم از مچ و پاهايم، تا اندكى زير ساق!
الباقى آنچه‏ ديده مى‏شد، من نبودم. پشم و پنبه‏اى بود كه ديگرى رشته و تنيده بود، ولى من‏ پزش را مى‏دادم.
اما در چت‌ها من بودم و من!
تو هم، من بودى! من ديگرم بودى!
و من در تو، خودم را مى‏نگريستم. و اگر خودم را گلچين نمى‏كردم، براى آن بود كه‏ غريبه‏اى در ميان نبود كه در گرمابه، استتار و اختفاى چيزى از خود، بيهوده است.

بخار سكرآورى فضاى حمام را پوشانيده بود و بوى مانداب و بوى تن.
آنسوتر خزينه‏اى، كه تا گردن مى‏شد در آن فرو شد.
لب‌ها مماس بر آب بود. آب، بوسه‏ها را برمى‏داشت و مى‏برد به سمتى كه لب‌هاى تو با آب مماس بود. امواج ِ بوسه‏بر!
از سقف طاقى‏شكل خزينه، آب مقطّر مى‏چكيد بر پشت گوشم و قلقلكم مى‏داد.
مى‏گفتى:
«مى‏لرزى!» مى‏گفتم:
«همه‏ى تنم که در آب است. تو حس ششم دارى؟» خندیدی و گفتى:
«آب، ارتعاش تنت را به من مى‏دهد و امواجى از سوى تو تاب مى‏خورد و تاب‏ مى‏خورد تا برسد به لب‌هايم!» مى‏گويم:
«چت شده؟» مى‏گويى:
«chet یا  chat؟» وقتی حس می‌کند که شوخیش به سکوت قهرآمیزم کشانده، می‌گوید:
«من چم‏ شده؟ خوبم. با تو خوبم. با تو هميشه خوبم!»
مهر بر بستر قهر می‌دود و لبخند می‌زنم.

                                                                                                   ۴ آذر ۷۸
پاورقى:
1. عنوان‏ مطلب برگرفته از جبران خليل جبران.
2. آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست / هر كجا هست، خدايا به سلامت دارش (حافظ)

  RSS